Soja-Allergie
Home.
Soja.
Voedselallergie.
Soja Allergie.
Etiketten.
Productenlijst.
Eigen ervaring.
Links.
Gastenboek.
E-mail.
Mij eigen ervaring

Mijn naam is Cynthia ik woon in Den Helder en ik ben 28 jaar. Ik weet sinds mijn 18e dat ik allergisch ben voor soja. Dit is niet mijn enige allergie. Ik ben verder nog allergisch voor graspollen, huisstofmijt, honden, katten, pinda's, noten, amandelen en tarwe. Dat is dus een hele lijst. Maar ik moet zeggen dat ik van al deze allergieën nog het meeste moeite heb met mijn soja-allergie. Ik moet overal waar ik ook ben er om denken dat ik niet zomaar alles kan eten. Van alles wat verpakt zit moet ik eerst het etiket lezen en als ik in een restaurant ben moet ik heel goed nadenken over wat ik wel en niet kan eten en als ik twijfel moet ik het vaak nog navragen ook.

Mijn heftigste reactie
Mijn heftigste ervaring met voedselallergie heeft zich afgespeeld toen ik 18 jaar was. Dat kwam toen niet door mijn soja-allergie, maar door mijn pinda-allergie.
Het begon met hoesten, wat bijna onmiddelijk overging in een astma-aanval. Tegelijkertijd kreeg ik hele erge jeuk op mijn hoofd en mijn hoofd begon heel erg warm aan te voelen. Ik ben toen ook onmiddelijk naar de badkamer gelopen om een washandje met koud water te pakken om me af te koelen. Toen ik daar in de spiegel keek, zag ik dat ik heel erg rood aan het worden was en dat er een soort gigantische galbult in mijn gezicht aan het ontstaan was. Ik voelde toen gelijk dat het niet goed zat en dat ik naar een dokter moest. Ik was op dat moment bij mijn toenmalige vriend, we waren alleen thuis en geen van ons had een rijbewijs dus is hij naar zijn buurvrouw gerend en heeft aan haar gevraagd of ze me naar de dokter wilde brengen.
In de auto werd de benauwdheid en de jeuk steeds erger. En voor mijn gevoel werd mijn hoofd steeds groter en groter. Ik kreeg echt het idee dat mijn hoofd zou gaan ontploffen. Ik weet nog heel goed dat het ontzettend mooi weer was die dag en dat de lucht helder blauw was, maar langzamerhand werd het voor mijn ogen steeds lichter en de lucht werd steeds witter, terwijl hij toch echt blauw was. Ik was dus bezig mijn bewustzijn te verliezen. Daarnaast kreeg ik ook nog eens ontzettende buikkrampen, die achteraf bleek, uit mijn baarmoeder vandaan kwam. Bij de dokter aan gekomen ben ik midden in de hal op de grond gaan zitten en vlak daarna gaan liggen, want ik was alle kracht in mijn spieren kwijt. Mijn vriend heeft me moeten optillen om me op de behandeltafel te krijgen.
Ik heb van de arts toen 2 injecties gehad. De één om mijn bloedvaten te laten vernauwen, en de tweede om de benauwdheid te laten stoppen. Toen ik die gehad dat werd het steeds beter en kwam ik ook weer volledig tot bewustzijn. In de loop van de dag is die galplaat op mijn hoofd langzaam naar beneden, via mijn rug, tot aan voeten getrokken.
Tussen het begin van de reactie en het krijgen van de injecties heeft gelovig maar 10 minuten gezeten, maar dat waren absoluut de langste en de engste 10 minuten van mijn leven. En achteraf wist ik ook wel dat het ook niet veel langer had moeten duren. Zeer waarschijnlijk was dit een anafylactische reactie en die hoop ik echt nooit eer mee te maken.

Aanpassingen
Na die aanval is er een allergie onderzoek gedaan en daaruit bleek dat ik dus de bovenstaande allergieën heb. Sindsdien is er heel veel veranderd in mijn leven. Vooral wat het eten betreft. Ik mag een hoop niet meer eten van wat ik voor die tijd at. Het is vooral wel lastig als ik bij andere mensen ga eten. Zij moeten namelijk met alles wat ze klaar maken rekening houden met mij. De pinda´s en de noten uit het eten weg laten is niet zo moeilijk, maar de soja wel. Er zit in heel veel dingen soja. Om maar een voorbeeld te noemen, barbequen met mij is een hele operatie. Ik mag bijvoorbeeld geen voorgemarineerd vlees hebben, dit is namelijk bijna altijd ketjap (sojasaus). Het volgende probleem is dan ook nog dat mijn vlees niet op dezelfde barbeque kan als het niet zelf gemarineerde vlees, want dan kan ik namelijk alsnog ziek worden, als mijn vlees in contact komt met het vlees van anderen. Ik heb dus tegenwoordig mijn eigen barbeque en vlees bij me als ik bij iemand anders ga barbequen. Het is lastig, maar ja het is voor mijn eigen gezondheid. En zo zijn er nog wel meer aanpassingen die ik heb moeten doen om maar niet ziek te worden.

Er is een periode in mijn leven geweest dat ik heel veel moeite had met mijn voedselallergieën, ik was toen heel vaak boos en verdrietig omdat ik steeds meer moest laten en eten niet meer vanzelfsprekend was. Ondertussen ben ik zo’n 10 jaar verder en heb ik ondertussen leren accepteren dat het zo is en kan ik er ook goed mee omgaan. Gelukkig hebben zich geen hele heftige reacties meer voorgedaan. Ik ben nu zelfs zover dat ik niet meer alle soja uit mijn leven hoef te bannen. Zolang de basis altijd soja vrij is, kan ik heel af en toe een beetje ‘smokkelen’ en iets echt heel lekkers nemen waar het wel in zit. Dit is iets wat ik in de loop der jaren heb geleerd en zal wellicht niet voor iedereen gelden en ik voel vanzelf wanneer ik te ver ben gegaan. Ik moet zeggen dat ik dat alleen bij de soja-allergie kan doen, pinda’s en noten kan ik echt nog steeds niet eten.